De aanzet tot oprichting van de toerclub werd gegeven tijdens de jaarvergadering van 22 december 1957 van de wielerclub HSC de Bataaf. Op aandringen van enkelen (en met name van ons erelid Henk Wesselius) werd aan het bestuur gevraagd om een onderafdeling te starten voor toerrijders. De gedachte was om voor oud-leden, die om een of andere reden niet meer de wedstrijdsport konden beoefenen, maar ook voor dames, jeugdleden en donateurs, fietstochten te organiseren en dezen te laten deelnemen aan tochten van andere clubs. Aldus geschiedde en op 26 februari 1958 vond de daadwerkelijke oprichting van de toerclub plaats. Er meldden zich direct 14 mensen aan als lid. De kersverse toerclub sloot zich als 13e fietstoerclub in Nederland aan bij de Samenwerkende Rijwiel Toer Clubs (S.R.T.C.). Bij de oprichting van de toerclub werd besloten tot ‘het instellen van het afstandskampioenschap der tourclub, het houden van trainingsritten en onderlinge ritten, en deelname aan tochten van de S.R.T.C.'. Aan het einde van het eerste jaar van haar bestaan telde de fietstoerclub 29  leden, aan het einde van het derde jaar was dat al gegroeid naar 40 leden. Daarbij had zij als eerste fietstoerclub inNederland een damesploeg. Tot april 2006 waren in het ledenbestand van de huidige vereniging nog twee oorspronkelijke leden aanwezig,  t.w. de heren Jan Hoogenboom en Henk Wesselius. Na het overlijden van Jan Hoogenboom is nu alleen Henk Wesselius nog ‘oerlid’. De hoogte van de contributie bedroeg in 1958 Hfl. 5,--, waarvan de helft bestemd was als donatie aan de wielerafdeling. Omdat de fietstoerclub zelf nog geen toerritten organiseerde (dat gebeurde pas rond 1962 met de, nog steeds bestaande,toertocht ‘Halfweg-Marken-Halfweg’), bestonden de activiteiten van de toerclub toen uit het gezamenlijk rijden van trainings- , natuur- , puzzel- , tempo- en prestatietochten, vaak ook bij andere toerclubs. De allereerste rit (61 km.) vond plaats op 30 maart 1958 en er volgden dat eerste jaar nog 19 andere tochten. Dat men de destijds geleverde prestaties niet moet onderschatten, blijkt wel hieruit dat in 1958 met drie toerclubleden de tocht Amsterdam- Maastricht- Amsterdam (525 kilometer) werd volbracht, terwijl in 1961 deze rit zelfs door negen toerclubleden werd gereden met daarnaast nog twee leden, die Parijs -Brussel- Parijs over een afstand van 600 kilometer fietsten. Bedenk daarbij dat de technische uitrusting van een fiets toen bij lange na niet op het niveau van de huidige (race)fiets stond.

In tegenstelling tot nu, kon men toen ook als vereniging prijzen winnen. Zo kreeg bijvoorbeeld de vereniging met de grootste ploeg deelnemers aan een bepaalde tocht een prijs of werd de eerst binnenkomende ploeg met een prijs beloond. Ook werd er, zowel als vereniging als individueel, gestreden om het landskampioenschap voor wat betreft  het in één toerjaar totaal aantal verreden kilometers. Onze vereniging heeft zo vele prijzen in de wacht weten te slepen.

Het ledental groeide langzaam en ondertussen had de N.R.T.U. (Nederlandse Rijwiel Toer Unie) de plaats van de S.R.T.C. ingenomen. Om diverse redenen besloot het bestuur jaren later (1977) om de N.R.T.U. te verlaten en zich aan te sluiten bij de, inmiddels niet meer bestaande, Z.H.V.(Zuid-Hollandse Verenigingen), welke organisatie in 1981 werd verruild voor de toen net opgerichte Toerafdeling van de K.N.W.U. (Koninklijke Nederlandsche Wielren Unie).

De fietstoerclub zette ook steeds meer zelf toertochten in elkaar en zo ontstonden, naast de al genoemde rit ‘Halfweg-Marken-Halfweg’, o.a.. 'De Drie Provinciëntoer’ (1964), een toertocht naar Nijverdal (1970), ‘De Ronde van de Haarlemmermeer’ (1972), de ‘Poldertocht’ (1972), de ‘Klavertje Drie Tocht’ (1981), de ‘Molentocht’ (1982) en de ‘Herfsttoer’ (1982). Al deze tochten (behalve de eendaagse rit naar Nijverdal) worden trouwens nog steeds gereden. Zo wordt de ‘Ronde van de Haarlemmermeer’ traditioneel op  Paasmaandag georganiseerd en is waarschijnlijk het meest bekende fietsevenement van de fietstoerclub. In 1984 deden daar maar liefst 473 fietsers aan mee. De toerrit naar Nijverdal over een afstand van 360 kilometer startte om 3.00 u. ‘s morgens vanuit het, toen net in 1969 geopende, clubhuis in Zwanenburg. In 1972 deden aan deze tocht 28 deelnemers mee, in 1973 waren dat er zelfs 46. Hoewel deze rit als officiële toertocht slechts een paar jaar heeft bestaan, is zij tot voor enkele jaren terug toch ieder jaar door een aantal fietsfanaten als eendaagse tocht gereden. Dat vond altijd plaats rond eind juni en men startte dan om 5.00 u. ’s morgens vanuit het winkelcentrum 'De Kom' in Zwanenburg. Ook kon men bij de toerclub ‘sterritten’ (dat zijn ritten, waarbij de deelnemer naar een vast afmeldpunt rijdt via een zelf te bepalen route en met een afstand die, tot een bepaald maximum,  eveneens zelf beslist mag worden) rijden. Het eigen afmeldpunt van de fietstoerclub was oorspronkelijk ‘Café De Keizerskroon’ in Halfweg (overigens tot 1969 ook startpunt van de toertochten). Na opening van het clubhuis nam deze locatie de plaats van ‘Café De Keizerskroon’ in. Daarna zijn er nog diverse andere afmeldpunten geweest, waaronder een afmeldpunt in Uitgeest en een afmeldpunt in Zoeterwoude. Natuurlijk werden er ook, al dan niet gezamenlijk, sterritten naar de afmeldpunten van andere toerclubs gereden. Behalve toertochten en sterritten kende de vereniging ook 'Ronden en Diagonalen'. Dit zijn tochten met een voorgeschreven route, vaak over grote afstand, waarbij men verplicht is om op bepaalde punten op de route  een controlestempel te halen. In tegenstelling tot gewone toertochten, kan men hier zelf het tijdstip bepalen waarop men wil starten. Door heel wat leden is van dergelijke tochten gebruik gemaakt. 

Het door alle leden van de fietstoerclub gezamenlijk aantal  gereden kilometers per jaar groeide gestaag. Was dat in 1958 nog een totaal van 'slechts' 18.249 kilometer, in 1980 was dat al opgelopen tot 98.213 kilometer, terwijl dat nu rond de 230.000 kilometer bedraagt. Ook het individueel per lid gereden totaal aantal kilometers per jaar groeide fors. Was het winnende aantal in 1958 nog slechts 3.358 kilometer, in 1967 was dat aantal inmiddels gestegen naar 8.630 kilometer, terwijl één lid in 1972 een aantal van zelfs 26.295 kilometer bij elkaar wist te fietsen en hiermee het landskampioenschap behaalde. Daarbij moet vermeld worden, dat er in die tijd onderscheid werd gemaakt tussen ‘Recreanten’ (toeristische fietsers) en ‘Randonneurs’ (lange afstandsfietsers). Recordhouder aller tijden is tot op heden echter Cees Hoevelaken, die het jaar 1986 afsloot met een totaal  van maar liefst 28.425 kilometer.